صفحه اصلی - فروم پرشین سون

بازگشت   PersianSeven Forums > اخبار و مطالب عمومی و تخصصی | Public Discussions & News > تالار بيوگرافی > بیوگرافی چهره ها
پورتال پرشين راهنمایی جــوایز IShop وبلاگ پرشین تماس با ما


ارسال مبحث جدید  پاسخ
 
LinkBack ابزارهای موضوع جستجو این تاپیک حالت نمایش
قدیمی 12-27-2014   #1 (لينک اين پست)
معاونت سایت
 
آواتار فرنوش
 
تاريخ عضويت: Oct 2013
محل سكونت: اصفهان
سن: 22
اسم واقعی: یلدا
پست ها: 48,261
تشكرها (از ديگران): 24,778
تشكر شده 18,961 بار در 11,254 پست
چوق (ثروتمند شماره 3): 32,242,825
پاداش داده شده 1,530 مرتبه
تاکنون 1,172 مرتبه با چوق تشکر کرده
تشکر شده با چوق 593 مرتبه
فعاليت Longevity
0/20 9/20
Today پست ها
ssss48261

ويترين جوايز


عکسهای خریداری شده
پرسپولیس تهران چلسی پرسپولیس تهران
New.s بیوگرافی جاکوملی، یک عکاس ایتالیایی

ماریو جاكوملی عكاس ایتالیایی، در سال ۱۹۲۵ به دنیا آمد. چنان كه از زبان وی گفته شده، در خانواده ای بسیار فقیر، بدون پدر و با مادری كه در خانه ی سالمندان رخت شو بود، زندگی می كرد.
«از خوشبختی ما بود كه فقیر به دنیا آمدیم. پدرم وقتی نه سالم بود، مُرد و مادرم می خواست كه درس بخوانم... سال اول را پشت سر گذاشتم اما سال دوم، خُب چیز زیادی در خانه برای خوردن پیدا نمی شد. هرگز اسباب بازی ای نداشتم. وقتی فقیر هستی همه با دید تحقیر به تو نگاه می كنند.»

ماریو جاكوملی عكاس ایتالیایی، در سال ۱۹۲۵ به دنیا آمد. چنان كه از زبان وی گفته شده، در خانواده ای بسیار فقیر، بدون پدر و با مادری كه در خانه ی سالمندان رخت شو بود، زندگی می كرد.

شخصیت درونی او چنان كه از زندگی اش بر می آید، ملغمه ای است از رهایی و نشاط جوانی، همراه با رنج و فقر. چیزی میان خوشبختی و اندوه. رگه های این درون دوگانه را به سادگی می توان در آثار او جستجو كرد.

در فضای پس از جنگ جهانی دوم، پس از پیروزی متفقین، هنرمندان ایتالیایی كه پس از گذشت چند سال نام پُر طمطراق نئورئالیست را برای خود دست و پا كردند، هر كدام در حوزه های مختلف و به خصوص به صورتی پُررنگ تر در سینما، دست به نقد اجتماعی حول سیاست های مخرب دوران فاشیستی ایتالیا زدند.

هنرمندان ایتالیایی كه با رهایی از شكنجه های موسیلینی، اكنون به دام تازه ای افتاده بودند فقر و بیگاری های بلند مدت پس از جنگ از فضای آزاد دوران جدید به سود خود و بیان هنری شان استفاده كردند. هنرمندانی چون، ویسكونتی، سینمای نئورئالیستی را با نابازیگران و موضوعاتی كه برگرفته از دردهای اجتماعی بود، آمیختند و چنان بر موضع خود پا فشاری می كردند كه گویی همچنان در مقابل كاخ موسیلینی در حال شعار دادن هستند.

در آن دوران ماریو جاكوملی شاید تنها هنرمندی بود كه فارغ از جریان پر خروش نئورئالیسم، به كار می پرداخت . در سال ۱۹۵۴ مجموعه ای را با نام «پی بردن به طبیعت» آغاز كرد. تصاویر هوایی از مزارع و زمین های كرت بندی شده ای كه گاه با چند تك درخت، گاه با سایه ای از شاخ و برگی در هم پیچیده و گاه به تنهایی، مناظری فرم گرا را می ساختند كه در نوع خود بی نظیر بود.

سه سال بعد در سال ۱۹۵۷، جاكوملی به سراغ تصاویری فیگوراتیو رفت. هر چند دو مجموعه ی بعدی یعنی «اسكانو» كه در ایتالیا عكاسی شد و «لوردس» كه شهری است در جنوب فرانسه، مملو از تصاویر انسان هایی از طبقه ی متوسط، كشاورز و فقیر هستند. باز هم به هیچ وجه نمی توان این آثار را آثاری اجتماعی نامید. چرا كه پیر مردان و پیرزنانی كه سوژه ی اصلی تمام عكس ها هستند، حضورشان در سطحی فرم گرایانه به نمایش درآمده است. آن ها موتیف هایی انسانی هستند كه تركیب بندی زیبایی شناسانه ی بشریت را تصویر می كنند.

شاید مشهورترین و محبوب ترین آثار ماریو جاكوملی، مجموعه ای است به نام «دستانی نیست كه چهره ام را نوازش كند». این مجموعه در سال های ۳ ۱۹۶۱ عكاسی شد و نام آن برگرفته از شعری است، سروده ی كشیش «دیوید ماریا تورولدو». این مجموعه با تصاویری بسیار منحصر به فرد همراه است.

تصاویری از یك مدرسه ی اسقفی كه در آن كشیش های جوانی را در حالات مختلف چون پای كوبی، بازی گوشی، در برف، در خوابگاه و در فضای آزاد می بینیم. تصاویر كشیش ها در جامه های سیاه و در زمینه ی سفید به نمایش در آمده است. نشاط بصری خاصی كه دراین مجموعه به چشم می خورد، آن را از دیگر مجموعه های جاكوملی جدا كرده است. در این عكس ها كشیش ها در حالاتی دیده می شوند كه كمتر ممكن است از یك كشیش سر بزند. در میان این مجموعه عكسی از دو كشیش وجود دارد كه سیگار برگ به لب دارند و یكی سیگارش را با سیگار دیگری روشن می كند.

جاكوملی خود درباره ی این عكس كه آخرین عكس مجموعه است، چنین می گوید: «برای یك مسابقه ی عكاسی با موضوع سیگار، مجموعه ای از تصاویر كشیش ها در حال سیگار كشیدن را ارایه دادم. آن ها در فضای باز سیگار می كشیدند ... سیگارها را من برای آن ها برده بودم. در نهایت سر اسقف من را پیدا كرد و از آنجا بیرون انداخت. هر چند كه دیگر نتوانستم پایم را آن جا بگذارم، اما جایزه ی مهمی را بردم.»

در دهه ی ۱۹۷۰ كه هنرمندان ایتالیایی روند گرایشات خود را به سوی هنر آمریكایی سوق می دادند و فیلم سازانی چون میكل آنجلو آنتونینی (متولد ۱۹۱۲) و برناردو برتولوچی (متولد ۱۹۴۰) سعی در خلق آثاری با الگوهای بین المللی آمریكا داشتند، جاكوملی همچنان با گرافیك نفوذناپذیر و مناظر تهی از سانتی مانتالیسم، سعی در ارایه ی باز نمودی زیبایی شناسانه از ایتالیا به جهان داشت. به گفته ی آلیستر كرافورد، جاكوملی تنها عكاس ایتالیایی بود كه در آن دوران چهره ای مستقل از ایتالیا به جهانیان نشان می داد.

در مجموعه ی «نقش مایه هایی بر درختان بریده»، جاكوملی از كنده های بر جای مانده و درختان افتاده و تصاویری كه در مقطع آن ها یافت می شود، به عنوان ماده ی اولیه ی عكس هایش استفاده كرده.

زمانی كه تصمیم به خلق مجموعه ی انتزاعی گرفته بود، به طور اتفاقی تصویری از صورت یك مرد را روی یك كُنده دید تصویری شبیه جیغ اثر ادوارد مونش.

از دیگر مجموعه های انتزاعی جاكوملی، كه سال ها بعد شكل گرفت، مجموعه عكسی است از بلوك های بزرگ بتونی با آرماتورهای در هم پیچیده كه از درون آن ها بیرون آمده اند. مانند بوته های جنگلی كه رشد كرده و در هم پیچیده اند. او تیزبینانه قاب هایی از این فرم های مغشوش را انتخاب كرده كه شباهت بسیاری به آثار تجسمی پس از جنگ دارند. هر چند مجموعه ی «داستانی درباره ی معانی درونی ممكن» در فاصله ی سال های ۸۴ ۱۹۸۳ عكاسی شده و از جهت تاریخی در دوران پس از مدرن قرار دارد، ولی دلبستگی های هنرمند را به بیان مدرنیستی به وضوح آشكار می سازد.


جاكوملی در گفتگویی از ریشه های ذهنی این عكس ها می گوید و از هنر قصه گویی و خاطرات دوران كودكی اش صحبت می كند. او این میله های آهنی را قطعاتی از شعرها و قصه های دوران خود می داند. چنان كه از نام این مجموعه نیز پیداست.

در سال های بعد، دیدگاه انتزاعی و نیز فرم گرای او به صورت توامان بروز كرد و جاكوملی به گونه ی تازه ای دوباره به سراغ سوژه های انسانی رفت. در مجموعه ی «دریای داستان های من» ۸۷ ۱۹۸۳ تصاویر هوایی ای را، از سواحل زادگاهش به تصویر كشیده كه در آن ها انسان ها و زیراندازها و چترهای شان چون عناصر كوچكی در زمینه ی پهناور ماسه ای جای گرفته اند. درست مانند این كه لكه هایی سیاه و خاكستری را روی زمینه پاشیده اند. سایه های بلند یا كوتاه، ماهیت اجسامی كه قابل تشخیص نیستند را بر ملا می سازند. چنین تصاویری دوره ای طولانی از حیات كاری جاكوملی را به خود اختصاص داده است.

پس از آن حادثه ای ناگهانی البته نه آن قدر ناگهانی كه به یك تغییر جهت تبدیل شود در كار جاكوملی روی داد. مجموعه های «نمایش برف» ۶ ۱۹۸۴، «دستیابی به شادی» ۸ ۱۹۸۶، «بی كران» ۸ ۱۹۸۶، «گذشته» ۹۰ ۱۹۸۷، «تقدیم به سیلویا» ۸ ۱۹۸۷، « من هیچ كس ام !» ۹۴ ۱۹۹۲، «شب ذهن را می شوید» ۵ ۱۹۹۴، همه در فضایی فرا این جهانی قرار دارند. هنرمند ابزاری چون نوردهی های طولانی مدت، حركت دوربین، امكانات لابراتواری و سوپرایمپوز را در خدمت خلق جهانی قرار داده كه گویی در میان سالی و پیری به ناگهان از درون او فوران كرده است.

ماریو جاكوملی به بیان قطعی خود رسید و تصاویری خلق كرد كه گویی سال ها در اندیشه اش مخفی بود. هر چند كه این تصاویر برآیند تمام سال های كاری اش بود. پایان برنده ی این مجموعه ها ، مجموعه ای بی نظیر است با نام «دوست دارم این خاطره را برای شما تعریف كنم»۲۰۰۰ ۱۹۹۸، این مجموعه شامل آخرین آثار جاكوملی است.

این آثار مانند بیانیه ای در برابر تمام زندگی هنرمند قرار گرفته است. بیانیه ای كه خود هنرمند نیز در آن لحاظ شده است. تصویر جاكوملی نیز دراین آثار وجود دارد، هنرمند خود در مقابل دوربین ایستاده، حركت كرده و حضور خود را از پشت دوربین به مقابل آن منتقل كرده است. گویی می دانسته این واپسین مجموعه ای خواهد بود كه از او بر جای می ماند. تصاویری از دنیایی ناآشنا، مملو از عروسك ها و مجسمه های انسان ها، پرندگان، گرگ ها و سگ ها، اشیا كهنه و بی مصرف، پارچه ها و لباس ها.

با به پایان رسیدن این مجموعه، ماریو جاكوملی در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۰ در اثر ابتلا به سرطان از دنیا رفت و خاطره اش را چنان كه خواست تعریف كرد.

نویسنده : علی اتحاد

۱. For Mario Giacomelli ,Alistair Crowford

۲. random recollections for an autobiography ( interview with Alessandra Maurain) Senegallia ۳۰ October ۲۰۰۰

۳. Mario Giacomelli, listair Crowford Phaidon ۲۰۰۱


فرنوش آفلاین است   پاسخ به نقل قول چوق/پاداش
پاسخ

به اشتراک بگذارید

برچسب ها
ایتالیایی, بیوگرافی, جاکوملی،, عکاس


كاربران در حال ديدن تاپیک: 1 (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع جستجو این تاپیک
جستجو این تاپیک:

جستجوی پیشرفته
حالت نمایش

مجوزهای ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدید ارسال کنید
شما نمیتوانید به پست ها پاسخ دهید
شما نمیتوانید فایل پیوست ضمیمه کنید
شما نمیتوانید ارسال های خود را ویرایش کنید

BB code : فعال
شکلکها : فعال
[IMG] : فعال
HTML : غیر فعال
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال

خط مشی بانک مرکزی
جهت ارسال تاپیک جدید: 100 چوق
جهت ارسال پست: 50 چوق
به ازای هر کارکتر در پست : 1 چوق

تاپیک های مشابه
تاپیک نویسنده موضوع انجمن پاسخ ها آخرین ارسال
مصرف نوشیدنی های شیرین، منجر به رژیم غذایی ناسالم، اضافه وزن، بیماری قلبی، دیابت و بیماری های دهان و دندان می شود Hamid.Dariush2000 اخبار پزشكی 0 03-26-2014 11:32 AM
ادبیات روزنامه‌ای، زیبایی شعر جوانان را کم کرده است Eli-2012 اخبار فرهنگی و هنری 0 11-12-2012 04:14 PM
حتی کاهش مقدار بسیار اندکی از نمک در رژیم غذایی روزانه ، خطر بروز حملات قلبی، سکته مغزی و مرگ و میر را کاهش دهد extreme on road کتابهای پزشکی وسلامت 0 01-29-2010 07:30 PM


زمان محلی شما با تنظیم GMT +3.5 هم اکنون 06:10 PM میباشد.

Powered by vBulletin .
Copyright © 2018 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.