صفحه اصلی - فروم پرشین سون

بازگشت   PersianSeven Forums > تالارهای علمی و مهندسی | Science and Engineering > روانشناسی و سلامت > مقـــالات روانشناسی
پورتال پرشين راهنمایی جــوایز IShop وبلاگ پرشین تماس با ما


ارسال مبحث جدید  پاسخ
 
ابزارهای موضوع جستجو این تاپیک حالت نمایش
قدیمی 05-30-2010   #1
GhaZalE
مدیران بازنشسته ایران تراک
 
آواتار GhaZalE
 
تاريخ عضويت: Mar 2010
پست ها: 4,936
تشكرها (از ديگران): 0
تشكر شده 6 بار در 6 پست
چوق: 10,000
فعاليت Longevity
0/20 16/20
Today پست ها
sssss4936

عکسهای خریداری شده
Cool پرخاشگری نوجوانان

پرخاشگري يكي از مشكلات اصلي جوامع بشري است. ارتقاء مدني انسان و دست آوردهاي فراوان تكنولوژيك او هنوز نتوانسته اند براي زدودن داغ خشونت از چهره انسان راهي پيدا كنند. در حالي كه اشكال خشونت و پرخاشگري عريان به فراواني در صحنه هاي زندگي روزمره ديده مي شوند، اشكال پيچيده و گاه پنهان آن مسئول بروز تراژدي هاي فردي و جمعي بي بديل در تاريخ بشريت هستند. اگر برقراري صلح در سياره ما آرزويي دست نيافتني به نظر مي آيد از آن روست كه خشونت و پرخاشگري در اشكال آشكار و مبدل، ساده و پيچيده خود در كارند تا اين آرزو جامه عمل نپوشد.
اگرچه مبارزه با خشونت و پرخاشگري در قالب سازمان ها و كنوانسيون هاي بين المللي و انجمن هاي ملي و محلي صورت مي گيرد، اما آوردگاه اصلي براي رويارويي با اين بزرگ ترين دشمن انسانيت در حيات فردي آدمي و از آن مهم تر در قلمرو خانواده است. به عبارت ديگر براي دستيابي به صلح جهاني بايد در نخستين گام با پرخاشگري و خشونت در خانواده و اعضاي آن مبارزه كنيم. اگر پدري پرخاشگر در برابر فرزند خود دست به خشونت بزند بديهي است كه با فرزند همسايه چه خواهد كرد.
براي همين در مقاله حاضر از ريشه شروع مي كنيم يعني از پرخاشگري كودكان و نوجوانان.
پرخاشگري انواع مختلفي دارد كه در اصل مقاله به آنها خواهيم پرداخت. در شكل فيزيكي خود در كودكان در حدود 2 تا 3 سالگي به اوج مي رسد و سپس كاهش مي يابد. بنابراين تنها يك رفتار آموخته نيست كه تغييرناپذير باشد و فرايند رشد موقعيت هايي را فراهم ميكند كه تنظيم و كنترل آن را ممكن مي سازد. يعني كودكان به تدريج ياد مي گيرند كه تا حدممكن بر خشم و پرخاشگري خود كنترل داشته باشند. معهذا گروه کوچکی از آنان که از توانایی خودتنظیمی (Self-tegulation) بی بهره اند، مهارت های لازم برای کنترل پرخاشگری را کسب نمی کنند و در اکثر مواقع و موقعیت های زندگی درجاتی از پرخاشگری های فیزیکی را نشان می دهند.
پرخاشگری که بر مبنای خشم و ناکامی شکل می گیرد، زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی فرد پرخاشگر را تحت تاثیر قرار می دهد و ویران می کند. حال آن که در قلمرو روان شناسی و روان پزشکی این پدیده ویرانگر به خوبی شناخته شده و راه های مقابله و کنترل آن ارائه شده است. در همین وب سایت می توانید به مقاله پرخاشگری و نیز مقاله مدیریت خشم که در این ارتباط هستند مراجعه کنید.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد پرخاشگری نوجوانان به سطح دوم مقاله مراجعه کنید.





پرخاشگري نوجوانان

در روان شناسی، پرخاشگری اشاره به رفتار میان افراد یک گونه دارد که منجر به ایجاد درد یا صدمه رساندن به دیگری شود. در انسان پرخاشگری عموما عبارت است از پرخاشگری فیزیکی نسبت به اشیاء، فردی دیگر یا خود که در بدترین شکل بدل به خودکشی یا جنایت می شود. البته پرخاشگری تنها فیزیکی نیست و دارای انواع کلامی، روانی، مبدل و غیره نیز هست.
پرخاشگری و خشونت در میان حیوانات نیز دیده می شود که در بقا نوع آنها نقش ایفا می کند. حیوان از پرخاشگری برای حفظ و امنیت قلمروی خود و کسب غذا، آب و موقعیت های جفت جویی استفاده می کند. با این قیاس در حیات انسان پرخاشگری چیزی است که به گذشته تکاملی او تعلق داشته است. اگرچه پرخاشگری انسان با حیوانات مشترکات زیادی دارد اما در انسان تنها جنبه غریزی و زیستی ندارد بلکه بسیار پیچیده تر است و در ایجاد آن عواملی مانند فرهنگ، اخلاق و شرایط خانوادگی و اجتماعی و نگرش فردی نیز نقش بازی می کنند.
پرخاشگری در کودکی نیز دیده می شود و در 2 تا 3 سالگی به اوج خود می رسد و سپس به تدریج کاهش می یابد و کودک با ورود به مدرسه و کسب مهارت های اجتماعی لازم تا حدود زیادی موفق به کنترل تکانه های پرخاشگرانه خود می شود. البته گروهی از کودکان قادر به کسب مهارت های لازم برای تسلط و کنترل تکانه های پرخاشگری نیستند و برخی از آنها تبدیل به نوجوانان و بالغین پرخاشگر می شوند. کودک در جریان رشد خود برای رفع تعارضات درونی و کنترل تکانه های منفی مانند خشم باید جرات مندی (assertiveness) بیاموزد و از روش های جراتمندانه (assertive ) استفاده کند. جرات مندی نقطه مقابل پرخاشگری است. جرات مندی رفتاری است که فرد به وسیله آن می تواند علایق خود را بیان کند، بر نظرات خود پافشاری کند بدون آن که دستخوش ترس و اضطراب شود، صادقانه و با آرامش احساسات خود را ابراز کند و بدون تعدی به حقوق دیگران حقوق شخصی خود را تامین سازد. با این تعریف روشن می شود که چرا جرات مندی نقطه مقابل پرخاشگری است و قابل فهم است که روش های پرخاشگرانه با مطالب فوق در تضاد است. کودک جراتمند برای کسب اطلاعات بیشتر و پاسخ به فشاری که گروه همسالان به او وارد می کنند به جای آن که مانند کودک پرخاشگر دیگری را بزند از روش های ذکر شده برای ارتباط برقرار کردن استفاده می کند. پس پرخاشگری مانع یادگیری می شود حال آن که جرات مندی یادگیری را تسهیل می کند. ( برای آشنایی بیشتر با این مقوله به مقاله جرات مندی در همین وب سایت مراجعه کنید)
در کودکی برخی عوامل پیش بینی کننده بروز پرخاشگری درنوجوانی هستند. این عوامل عبارتند از: ویژگی های فردی مانند بیش فعالی، محیط خانوادگی (مثلا حمایت عاطفی اندک)، رابطه با همسالان ناباب (دوستانی که رفتارهای ضداجتماعی دارند)، قرار گرفتن در معرض خشونت رسانه ای (تلویزیون یا سینما) و عوامل اجتماعی مانند فقر، بیکاری و تبعیض.
کودک با انجام بعضی امور و خودداری از انجام برخی کارها می تواند بر پرخاشگری خود غلبه کند مانند: رعایت قوانین، شرکت در فعالیت های سازنده، بیان مشکلات در گفتگوی باز و صریح با بزرگ ترها، اجتناب از الکل و مواد، یادگیری شیوه های مثبت حل مسئله و رفع تعارض ها.
(برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه های فوق به سطح سوم مقاله مراجعه کنید)
باید توجه داشت که همین کودک پرخاشگر امروز است که فردا تبدیل به نوجوان پرخاشگری می شود که پدر و مادرش را به ستوه می آورد و بعدها خدای نکرده بزرگسال مجرم یا بزهکاری خواهد شد که رفتارهای ضداجتماعی نشان خواهد داد و با جامعه و قوانین آن به ستیز برخواهد خواست.
ریشه همه پرخاشگری ها خشم سرکوب شده است که منجر به ایجاد احساس ناکامی می شود. همان طور که می دانید نوجوان به دنبال بلوغ تغییراتی را از نظر جسمی، روانی، احساسی و فکری پشت سر می گذارد که ناکامی و سردرگمی او در گذار از این تغییرات او را آسیب پذیر و مستعد ابتلاء به ناکامی و خشم می کند.
همیشه باید دلایل خشم نوجوان شناسایی شوند و همیشه برای مقابله با پرخاشگری قبل از دست زدن به هرگونه روش مداخله ای باید ابتدا مشکل را دقیقا تعریف و توصیف کرد، ابعاد و علل آن را شناخت و هدف های واقع گرایانه ای را در نظر گرفت. افرادی که می توانند منبع حمایت نوجوان باشند باید مشخص شوند. عوامل مربوط به والدین و خانواده باید مورد توجه مخصوص قرار گیرد و برنامه لازم برای بهبود روابط خانوادگی و ارتباط باز در میان اعضاء خانواده در قالب آموزش مهارت های والدگری، آموزش نحوه رشد کودک و شیوه سالم حل تعارضات به والدین آموخته شود. سه عامل مهم برای اطلاح رفتار پرخاشگرانه و ایجاد رفتار سازگارانه عبارتند از: سرمشق دهی، تقویت مثبت و تقویت منفی.
(برای کسب اطلاعات بیشتر از موارد فوق به سطح سوم مقاله مراجعه کنید)
گفتیم که منشاء پرخاشگری خشم سرکوب شده است، باید اضافه کرد که ریشه خشم هم همیشه در ناکامی ها نهفته است. لذا شناسایی ناکامی، علائم هشداردهنده آن و جایگزینی پاسخ های مناسب در برابر آن نیز حائز اهمیت است. جان مایه کلام این است که یک محیط مراقبت کننده و پرورش دهنده پادزهر ناکامی و پرخاشگری است که آن هم در درجه اول توسط والدین و معلمان فراهم می شود.
روش های مداخله ای موثر در رفع پرخاشگری در سه سطح انجام پذیر هستند. سطح اول با هدف پیشگیری، سطح دوم با هدف اصلاح و درمان معطوف به فرد و سطح سوم شامل خدماتی است که از مدرسه نیز فراتر رفته و خانواده و مشکلات جامعه را نیز در قالب حمایت های اجتماعی دربرمی گیرد.
(برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه به سطح سوم مقاله مراجعه کنید)
یکی از مباحث بسیار مهم که حل و رفع آن نیازمند عزم ملی و بین المللی است مبارزه با خشونت و پرخاشگری در تلویزیون، سینما و موسیقی است. اکثر مطالعات انجام شده نشان دهنده تاثیر منفی خشونت رسانه ای است که از کودکی آغاز و منجر به شکل گیری نوجوانان پرخاشگر می شود. نکته مهم در مورد کودکی آن است که در این سن کودک خشونت را واقعی تلقی می کند و با شخصیت های پرخاشگر تلویزیونی و سینمایی همانندسازی می کند. در سال های بعد جنبه واقعی تلقی کردن خشونت کمرنگ تر می شود ولی همانندسازی ادامه می یابد بخصوص که اکثر این قهرمانان پرخاشگر در فیلم ها سرانجام خوبی پیدا می کنند، به ثروت و موفقیت دست می یابند و مجازاتی گریبان گیر آنان نمی شود.
مبارزه با پرخاشگری و درمان آن دربرگیرنده روش های مختلفی است که در ترکیب با یکدیگر نهایت تاثیر را خواهند داشت. برنامه درمانی با توجه به خود کودک، تمرکز بر خانواده و استفاده از محیط مدرسه و تشخیص نوع ارتباط با گروه همسالان انجام می گیرد. درمان در محیط مدرسه یا در محیط خانه و خانواده و در مواردی هم در کلینیک صورت می گیرد. استفاده از مددکاران اجتماعی در تمام موارد نتایج قابل توجهی دارد. درصورت وجود اختلال روانپزشکی در کودک، نوجوان یا والدین او، درمان اختلال اصلی منجر به اصلاح رفتار نوجوان می شود. آموزش مهارت های اجتماعی، توانایی حل مسائل، شیوه های رفع تعارض، مدیریت خشم، مدیریت والدین، مدیریت استرس، درمان روان شناختی، ارجاع به مراکز ارائه دهنده خدمات حمایتی به کودک، کلاس های والدگری، مشاوره تحصیلی و دارودرمانی اقدامات دیگری است که مورد استفاده قرار می گیرند. طبیعی است روش های درمانی که با توجه به عوامل زیست شناختی، روان شناختی و اجتماعی انجام می شوند بهترین تاثیر و نتیجه را به دنبال خواهند داشت. همچنین استفاده از آموزش های لازم در خانه، مدرسه و اجتماع برای پیشگیری رویکردی فعال و قابل تعمق محسوب می شود.
GhaZalE آفلاین است   پاسخ به نقل قول چوق/پاداش
پاسخ

به اشتراک بگذارید

برچسب ها
نوجوانان, پرخاشگری


كاربران در حال ديدن تاپیک: 1 (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع جستجو این تاپیک
جستجو این تاپیک:

جستجوی پیشرفته
حالت نمایش

مجوزهای ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدید ارسال کنید
شما نمیتوانید به پست ها پاسخ دهید
شما نمیتوانید فایل پیوست ضمیمه کنید
شما نمیتوانید ارسال های خود را ویرایش کنید

BB code : فعال
شکلکها : فعال
[IMG] : فعال
HTML : غیر فعال

خط مشی بانک مرکزی
جهت ارسال تاپیک جدید: 100 چوق
جهت ارسال پست: 50 چوق
به ازای هر کارکتر در پست : 1 چوق
پرش


زمان محلی شما با تنظیم GMT +3.5 هم اکنون 03:38 PM میباشد.

Powered by vBulletin .
Copyright © 2020 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.